Tekst: Jos Smits (Waspiks)
Illustratie: Doreth Berendse

’n Dikke tachetig jaor geleeje wônden ’r op ’t Strooidùrp ’n groôt hoishouwe meej ’n stuk of zeuve, acht kender, waorvan de oudste onderhaand aon trouwe toe waare. Es twedde van de mèète wou ‘oons Ketoo’ gèère weg oit ‘t vóétegetrap van dè klèèn hùske meej zoo veul volk ’r in. Ze ging díéne in de stad bai ’n deftige femilie, en ze kwaam zoo ’s eêne keêr in de zes weeke nòr hois om daor op zondag van moeders d’re lekkere staamppot en vette sjuu te geníéte. Ze had ook wè vaort nòr ‘t gezellig meej z’n alle om de taofel zitte, want waor ze diende, daor zaat ze zomar olleen te eeten en in d’r èège te praote.

Gelukkig was ’r sins ’n aontal jaore ’n stasion in Waspik en dus kon ze van D’n Bosch oit meej de train nòr hois: ’n gemak van heb ik me jou daor. ’t Gebeurde mar wèènig dè Ketoo van teveure líét weete hoe laot ze meej de train aon’t stasion zou zain – olleen es ze oit de stad wè meejbrocht wè te groôt of te zwaor was om te draoge. Dè was in dees moôie vùrjaorsweek van ’t jaor ook ’t geval.

Ze had in ’n briefke laote weete dè ze meej de train van twaolf uur zou koome en dè ze d’re ‘galaant’ meej zou brenge. Wè had ze nou toch weêr gezíén in de stad dè de moeite van ‘t koôpe wèèrd kon zain? vroege ze d’r èège thois af. Wè zou nou toch ’ne galaant kanne zain? Dè was de vraog.

Moeder de vrouw was vermaots de buure afgewiest, ze had ’t de mùlkboer en d’n toddenboer die langskwaame gevraogd, mar ginman wies ‘t. Oozen Hannes moes ’t dan mar ’s vraoge aon d’n dokter, want daor moes-ie de volgenden dag toch nòrtoe. Hai zeej dè-ie ’t vergeete was te vraoge, mar moeder docht dè-ie ’t niej ha gedùrfd. Allemaol hadde ze d’re kop al suf geprakkezeerd. Om ’t nou aon de pestoôr te gaon vraoge, zoo es eên van de klèènmanne ríép, dè dùrfde niemand aon.

Saoterdagssaoves onder ’t eete zeej moeder de vrouw teege vaoders: ‘Wette wè ge doet, vaoder: ge nemt de kroiwaoge meej nòr ’t station; dan komde noôt vùr ’n verrassing te staon.’

’t Verhaol vertelt nie of Ketoos vraier – want dè was de beteêkenis – z’n èège op de kreuge nòr ’t ouwerlijk hois van z’n vriendin hee laote raie.

PS. Dees verhaol is vùr waor verteld dùr ’n vrouw die in 2020 op bekaant honderdjaorige lèèftaid is gestùrve en d’r lèève lang teegen ’t Strooidùrp aon hee gewônd.