Tekst: Anton van der Lee (Loons)
Illustratie: Frans Oosterwaal

Hij woônde in ’n èèrmzaolig keuterboerderijke op de Dùksehoef, aachter d’n boogerd van Jan van der Lee. D’r wier gezeed dè Peltermanneke erges ùt d’n Aachterhoek kwaam of zelfs ùt Dùtslaand – in ieder geval nie ùt Loôn. Dè konde òk wel heûre, want hij pròtte gin Loôns, mer Hoôg-Hollaands. Iedereên wies dè-tie ze nie alle vèèf op ’n rij hai; hoôgèùt vier en ‘ne krentenbòl, en daor was dan òk nog van gebeete.

Ze waare bij Jan van der Lee òn ’t dòrse toen Peltermanneke meej z’nen hit en z’n karke kwaam ònrije. ’t Waar net bakskestèèd en hij wier ok binnegevraogd. Mer onder die bedrèève ha iemand stiekem z’n perdje ùtgespanne en verstòpt aachter wè pakke stroôi in de schuur. Toen Peltermanneke wir bèùtekwaam, heûrde ze‘m hardop dèènke: “Ben ik ’t nou of ben ik ’t niet? Als ik ’t wél ben dan is mijn paardje gestolen en als ik het níét ben dan heb ik een karretje gevonden!” Hij waar dus soms zo gek es ’t pèèrd van Christus. Zoo ha-tie ‘nen heêle wenter op zolder ‘ne nije karbak zitte maoke, mer die kon nie nòr beneeje…

’t Waar dè jaor vroeg vurjaor en de èèrepel han ’t veld al dicht: ge kont ’r ’n kat ooverheene jaoge. Mer toen kwaam dieje laote zwaore naachtvòrst. Toen Peltermanneke d’r ’s aanderendògs bij ùt kwaam loôpe, zaag al ’t loôf zo zwart es de duuvel. Dè brocht ‘m ineêns tot raozernij. Ha-tie daorveur nou meej de kruisdaoge zoo gebid vur de vruchte der aarde en meejgeloôpe in de precessie, waorin die èèndeloôze littenie van alle hèèlige wier afgedraaid? Hij vatte van kwòiighèd ’n end hout en slóég alle hèèligebildjes in z’n hùske òn gruuzelemente. Zoo, dè luchtte op! Toen-ie wir wè tot bedaore was gekoome, zaag-ie ineêns boove op de kaast nog ’n Joozefbildje staon dè de stùrm ha overlèèfd. Dè duurde nie lang, want toen kreeg-ie ’t gek wir aon. “Wat, jij daar? Jij met je schijnheilige grijns? Jij bent niks beter dan ’n ander. Wat, jij bent de schuld van álles!” En ok Sint-Joozef legden ’t loôike.

Tot verbaozing van iedereên begon Peltermann laoter ’n maolderij in De Moer, waor nou de parkeerplòts van ’t Maoske ies. Die ies daornao nog oovergenoome dur Píét Verboove. Z’n hùske op de Dùksehoef ies meteên afgebrooke; vur z’ne karbak rèèkelijk laot…