Tekst: Adrie Verboord (Vlijmens)
Illustratie: Frans Oosterwaal

D’r is ’n aauw en wèès gezegde dè zegt dè ge nooit ’t nest moet bevèùle waor ge zelf ùt bent gekoome. Nou, zo èèrg is’t wel nie, mer ik gò es ’ne geboore Vlèèmenaor tòch iets schrèèven oover ’t Vlèèmes dialect wè’k nie moôi vèèn.

’t Vlèèmes zit vol meej de èè-klank, net es in ‘mèèrge’ en ‘èèrpel’. Es ge vur de spiegel gòt staon en ge zegt ’n pòr keêr aachter mekaare ‘mèèrge’, dan stòi oewe mond zo scheef dè ge’m ’t irste uur nie mer rèèchtgetrokke krèègt. Daor zit venèèn in die èè-klaank. ’n Zinneke es ‘mèèrge is’t bèèter’, dè geleûft tòch hillemaol niemaand? Ge moet dè is teegen oe lief zegge: ‘Mèèrege is’t bèèter’, dan kunde meteên op zúúk nòr ’n aander.

M’n bruur spulde vroeger bij de hòfkapel van Vlèème. Ik wit wel, meej carnaval is alles aanders, mer hullie noemde d’r èège de ‘Eksperriestèèkers’. ’t Waar ’n gezellig clubke, ’n moôi muziekske, mer gòdde gij op ’t puntje van oewe stóél zitte omdè de Eksperriestèèkers worre aongekondigd? Nou, ikke nie. Trouwes, in Kèùk deene ze nie onder vur Vlèème, want daor hiette de hofkapel ‘de Èèrpelstèèkers’. Dan hai Vlèème in ieder geval nog ’n bietje ’n duure en deftige gruunte. Wè ik dan nog nie ins gezeed hei is dè ge in Vlèème sowieso ùt moet kèèke om ‘stèèke’ in oewe naom te zette.

Nou zulde onderhaand wel deenke: wè’n gezeur, doeg ’t dan zelf bèèter es ge kunt. Daor ben ik ’t hillemaol meej ins. Ge kunt wel gòn loôpe katte, mer kom zelf dan ’s meej iets. Nou, hier komt-ie dan. Wè dinkte van ‘Knòlderaoperaopers’? Zeg ’s drie keêr aachter mekaare ‘Eksperriestèèker’ en daornao drie keêr ‘Knòlderaoperaopers’. Waor worde nou ’t blijste van? Ikke in ieder geval van de ‘Knòlderaoperaopers’. Mer ok ‘Moffelbônneplukkers’ of ‘Peulepellers’, om ’n bietje in de bùùrt van de ‘Eksperriestèèkers’ te blèève, klinke tòch veul zaachter?

Nou heb ik netuurlijk oons dialect ok mer gewoon van m’n aauwlui durgekreege en die ok wir van hullie aauwlui. Ik heb ’t nie ùtgevonde, wil’k mer zegge. Ge krèèg ’t gewoon en – krek es meej alles wè ge krèègt – soms bende’r heêl blij meej en soms ’n bietje minder blij. Alles bij mekaor kan’k prima lèève meej wè’k es Vlèèmenaor heb meejgekreege. Oons dialect heûrt daor zeeker bij, mer die èè-klank…